Squadri Bridge

‘Jullie speelden net tegen Gabriella Olivieri. Zij is meervoudig Italiaans kampioen,’ fluisterde Paolo. Hij zag ons erg beteuterd kijken; we hadden net met 44 imps van haar en haar man verloren! Hij wilde ons hiermee enigszins geruststellen.

Paolo, de voorzitter, heeft ons uitgenodigd om mee te doen aan een viertallentoernooi in het denksportcentrum van Alessandria. Na de Squadri Sistema Amalfi konden we dan met hem overleggen over onze naderende bridgeweek. 

We gaan nu echt bijna beginnen

Van 21 tot 26 juni organiseren we in Piemonte een bridgeweek met en voor onze Rotterdamse bridgevrienden van onze club Never Down en het Denksportcentrum in de Rotterdamse Manège. We zijn met 12 paren en het hoogtepunt van de week wordt onze krachtmeting met de Italianen. 

Bridgen bij Ponti 1867

Italië vs. Nederland heeft voor mij altijd nog iets speciaals. In 1965 versloegen Hans Kreijns en Bob Slavenburg voor het eerst de grootmeesters Garozzo en Belladonna. En nog steeds spelen beide landen op het hoogste niveau.

Ondertussen stonden wij echter stijf onderaan. Ons nevenpaar, Luigi & Mariella, dat jaren niet gespeeld had, verontschuldigde zich tussen de rondes door. Maar daar konden we moeilijk de schuld aan geven, dus tandje erbij. We konden hier niet als laatste eindigen!

Tussen de rondes door viel ook op dat de uitslagen inmiddels keurig digitaal via een heuse app worden bijgehouden, vier jaar geleden ging dat nog op z’n Italiaans met ingewikkelde losse papiertjes, wat minstens zo spannend was als het bieden in het Italiaans zelf.

Met Pluk in Rotterdam

Agnes biedt lekker agressief en verhoogde mijn 1-ruiten opening direct met 5-ruiten en deze mocht ik zowaar maken. Even later was een aantal strafdoubletten van ons succesvol en zo kropen we weer langzaam omhoog.

Team Molenaar 9e

Voor de laatste ronde bestelde ik twee ‘bolle’ aan de bar om zo het toernooi waardig af te sluiten. Paolo hield een speech waarin hij onze drive aankondigde. Er volgde direct applaus en gejuich. Zo te horen is er genoeg animo om tegen de Olandesi te bridgen! 

Met Paolo en Agnese

Als het niveau van die dag maatgevend is, dan beloofd het een serieuze krachtmeting te worden. Never Down zal alle zeilen bij moeten zetten, de Italianen kijken er al naar uit!

***

P.S. Een eerste mini-spiekbriefje voor noodgevallen aan tafel en als het Italiaans sneller gaat dan je kaarten 😅.

Vorremmo giocare a bridge (We willen graag bridgen)

“Possiamo giocare a bridge?” Ik heb het minutieus uit het hoofd geleerd. Agnes, die veel beter Italiaans spreekt, heeft me met deze zin vooruit gestuurd. Ik verdenk haar ervan, dat ze al door had dat er iets mis was met onze reservering.

Het begon al met het adres. Het zou ergens aan de Po zijn, in Torino. Het adres op de flyer was echter een kale vlakte met bulldozers. ‘Typisch Italiaans”, foetert Agnes. En dat op 6 januari, het feest van la Befana! Naast de drie koningen komt in Italië ook nog een heks op een bezemsteel langs, compleet met roetvegen. Ze doet denken aan Madam Mikmak en geeft aan lieve kinderen cadeautjes, stoute krijgen steenkolen. Allora, wij zouden dus ‘torneo della Befana’ gaan spelen.

img_3372.jpg
De flyer met foutief adres

Na een beetje rondvragen vonden we de locatie, een kilometer verderop in een geheel andere straat. “Is er dan misschien een paar uitgevallen?”, vragen wij nog vol verwachting. Wat dametjes in bontjassen kijken ons vragend aan. Kennelijk niet. Het chaotische bestuur deed ook niet echt zijn best om ons welkom te doen voelen. “Andiamo”, meldt Agnes, “tijd om te gaan”.

Gelukkig hadden wij nog een troef achter de hand! In hartje centrum zou ook nog een bridgeclub moeten zitten. Ook hier was het een tijdje spoorzoeken door de enorme stadsmenigte rondom Via Roma, maar ons geduld werd beloond. Op Piazzetta Giuseppe Luigi LaGrange staan we voor een voornaam gebouw.

93a530dc-059d-40ef-8674-a3785597aa2e
Piazzetta Giuseppe Luigi LaGrange 1, Torino

Op één van de goudkleurige naamplaatjes staat ‘Idea Bridge’. We bellen aan en er wordt subito opengedaan! Op de tweede verdieping betreden we een oude Heerensociëteit. Het parket kraakt, er wordt druk gespeeld. Antonio verlaat zijn speeltafel om ons welkom te heten met een caffè. “Ah, siete Olandesi*, bienvenuti!, In 1981 heb ik nog met Carol van Oppen gespeeld!”

Impressie Idea Bridge Torino

We zijn direct verliefd op deze bridge sociëteit. De rookkamer ruikt heerlijk en nodigt uit om een sigaar op te steken. We zouden hier dolgraag bridgen, maar Torino is vanuit Ponti net te ver. Andrea, de zoon van Antonio, helpt ons verder op weg. Hij heeft goede contacten met de bridgeclub in Alessandria. Daar geeft zijn moeder les en wordt de club gerund door Paolo.

Een week later melden wij ons in Alessandria. Geen parketvloeren hier, maar een prima clubhuis met dito bar en, joepie, birra alla spina. Paolo komt achter het bridgeschot** vandaan en omhelst ons alsof we elkaar al jaren kennen. Het gaat nu echt gebeuren, voor ‘t eerst een bridgedrive in Italia!

img_3847.jpg
Bridgezaal Circolo Europa Alessandria

Aan tafel gaan we al snel op in het spel. Klaveren zijn hier Fiori en een Boer is il Fante, maar verder maakt iedereen zich druk om dezelfde groot- en kleinigheden. Na de laatste tafel zijn we natuurlijk toch benieuwd naar de uitslag. Dat is hier een hele happening. Elk spel wordt omgeroepen en ingevoerd, een beetje zoals bij het Eurovisie Songfestival. Halverwege begonnen onze harten sneller te kloppen. We stonden bovenaan! Zelfs ik verstond het Italiaanse geroezemoes; “Die Olandesi zouden toch niet…” Na wat ‘zero points’ zakten we alsnog naar een verdienstelijke zevende plaats. Dat leek ons als prille gast ook wel zo gepast.

*Italiaanse bridgefanaten hebben veel respect voor het Nederlandse Bridge. In de jaren 60 en 70 was het Italiaanse Blue Team met spelers als Giorgio Belladonna en Benito Garozzo onverslaanbaar. Toen het Rotterdamse duo Hans Kreijns en Bob Slavenburg als eerste Nederlanders in 1966 wereldkampioen werden, was dit dan ook een regelrechte sensatie.
In 1993 en 2011 won Nederland de prestigieuze Bermuda Bowl.

**Topspelers spelen achter een schot, om te voorkomen dat partners ongeoorloofde signalen uitwisselen.